Нәбирә ГЫЙМАТДИНОВАның тормыш кагыйдәләре

(«Сөйлим, тыңла...» китабы буенча)

Тел белән яратмыйлар, күңел белән яраталар, аның шунысы кыйммәт. 

Ирләр беркемнән бернәрсә яшерми, аларның күңеле – ачык дала. Ә менә хатын-кыз – карурман. 

Гомер ике нәрсәдән – яратудан һәм сызланудан гыйбарәт.

Мәхәббәт дигәндә, хатын-кыз да, ир-ат та үз гомерендә бер авыруга сабыша, ләкин бу чирдән ирләр озак, бик озак дәвалан, чөнки аларның хисе ясалмалык һәм хәйлә белән сыекланмаган. 

Йөрәгеңә мәхәббәт шырпысы сызып ташласалар, дөрләп янасың!

Моңарчы яшәлгән гомер корыган агач ботагы түгел, балта белән чабып ыргытып булмый. Яраткан кешеңне сагынып узган елларны да гамәлдән сызып булмый. 

Кайбер хыялларны чынбарлыкка күчерергә ярамый!

Картаю ягына авышкан ирләргә кызыкма син. Сүнәр алдыннан шәм бик каты дөрләп ала. Җүләрлегең белән: «Нинди балкыш бу?»  – дисең. Бераздан шәм пылт итеп сүнә...

Ялгыш мәхәббәт тә бар һәм ахырдан аны берничек тә дөресләп булмый, ул аркадагы бөкре сыман, күпме генә ышкысаң-сыйпасаң да тураймый икән. Бәхет эше ул мәхәббәт...

Тәҗрибәсез кыз баланың ап-ак мәхәббәт дәфтәренә кем беренче үз  исемен яза  – шул аның хуҗасына әйләнә. 

 Җүнле ир-ат «яратам» дип төчеләнми. 

Ир-атка бугаз киерер өчен дәрәҗә белән акча кирәк. 

Йөрәк мәсьәләсе бик четерекле нәрсә, аны хәтта иң якын туганың белән дә чишәрлек түгел. 

Ялгыз хатынны кем якласын.

Каргыштан рәнҗү көчлерәк. 

Яшәү ул – ярыш. Без барыбыз да гомер чигенә таба йөгерәбез. Вәләкин беребез дә анда беренче барып җитәсебез килми.

Ертык күңелне ничек типчеп ямыйсы икән?! Аңа нинди ямаулык кирәк икән?! 

Адәм баласы иңендәге таш тутырган биштәрен бары тик үзе генә бушата ала. 

Безнең гомер – тукталышлар җыелмасы: арада аларның кыскасы яки озыны, җайлысы яки җайсызы бар. 

Ятим нигездә җил катырак иссә дә коймалар ава. Өйләргә дә хуҗасының арка җылысы кирәк. 

Канатлылылар бозда таймый ул, ике аяклылар гына абына да сөрлегә. 

Картлык төрле кешенең капкасын төрлечә шакый шул. Ул кайберәүләрнең гомер бакчасындагы чәчәкләрен бик иртә саргайтып киптерә.

Дөньяда сокланырлык нәрсә калмады дисәң, күк гөмбәзенә кара.

Капкадан кергәч, ир-ат бусагада аяк киемен сала, салганда ишек яңагына таяна. Туган нигезнең ноктасы шунда.

Кайчакта синең күңел тәрәзәңә берәүсе бер мизгелгә генә бага, ә сурәте пыялада мәңгегә уелып кала... Ә көн-төн тәрәзәңне күзләгән кешенең шәүләсе дә күренми.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7190
    7
    65
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4469
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2942
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4829
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9634
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда