«Мин сатылмадым...»


Россия һәм Татарстанның халык артисты, Г. Тукай исемендәге дәүләт премиясе лауреаты Равил Шәрәфиевнең тормыш кагыйдәләре.  

Мин гениаль артист түгел. Бездә гений юк. Алар миллионга бер генә.

Биш яшь чагымда ук ташка басылып чыккан исемем бар, әтием аркасында. Фронттагы батырлыгы өчен аның турында газетка язалар. 


 Әтинең фотосы баш очымда, гел әти белән сөйләшәм. Ул минем өчен идеал.


КГБга эшкә чакырдылар, әмма мин баш тарттым. «Әләкче  була алмыйм», – дидем. Аның шлейфе гомер буе ияреп йөрде. Мин сатылмадым.
Мин уйлыйм. Уйламаган кеше сабый акылында кала.


Әни чын ир хатыны иде. Иренә бирелгән, гаилә өчен яши торган иде. Минем үземнең хатын да шундый. 


Балаларны махсус тәрбияләмәдем. Миннән үрнәк алсыннар дип яшәдем. 


Язу сәләтем дә бар. Әмма акыл эшләренә ялкаумын. Миңа бакчада эшләргә куш инде. 

Унынчыны тәмамлагач авыл хуҗалыгы институтына укырга килдем. Минтимер Шәймиев белән бергә укыйсы булганмын. Ләкин химия яратмавым укырга керергә  мөмкинлек бирмәде. Авылга Казаннан бер көн буе җырлый-җырлый җәяүләп кайттым. 

Авылыбыз клубында мөдир булып эшли идем, районга  баргач Щепкин исемендәге училищега студентлар  җыю турында белдерү күрдем. Укыдым да: «Бу  минем урын», –дип кесәмә тыгып куйдм. Ул миңа тормышка юллама булды. Белдерү хәзергә кадәр саклана. 


Сүгенү егетлек санала иде, ә мин сүгенә белми идем. Шуңа миннән көләләр иде. Ул вакытта сүгенергә сәбәп тә юк иде. Өйрәндем. Саллы итеп сүгенеп куя алам хәзер.


Үз-үзеңне сүккән чаклар да була. Үзен сүкмәгән кеше идиот була ул. 


«Үзем шикелле хәерчеләр тудырмыйм», – дип өйләнмәскә карар кылган идем. Күңелсез була башлады. Яшьлек узып бара... Якын кеше кирәк. 34 яшьтә тормыш кордым. 


Мин холыксызрак. Ул минем өчен яшәде. Мин аның өчен яшәдем.


Раушания – минем хатыным да, сөяркәм дә. Хатын белән мөнәсәбәттә мәхәббәттә дә, сөешүдә дә чикләр куярга ярамый. Үз хатыныңны хатын  гына итсәң, сөяркә итмәсәң, аның башкалар өчен сөяркә буласы килә башлый. 


Хатын ул аш пешерүче генә түгел, сиңа комачауламый гына иҗатыңа ярдәм итүче булырга тиеш, минемчә. 


Ромео-Джульетталарныкы кебек мәхәббәт, ярату шул көенчә сакланмый ул – соңыннан күбрәк хөрмәткә әйләнә. Хәзер инде бездә күз карашыннан да аңлашыла торган дустанә мөнәсәбәтләр.


Без бер-беребезгә өйләнешкәннән бирле «җаный» дип эндәшәбез. 


Минем гел «Әҗәл дус» диләр иде. Әҗәлгә дус дигән халык татар гынадыр ул. 


Нинди генә тискәре  роль уйнаса да, артистның сөйкемлелеге калырга тиеш. 


Юморист булыр өчен җитди булырга кирәк. Сәхнәдә иң авыры комедия уйнау. Комедиядә органика кирәк. Табигый булмасаң, маймылга әйләнәсең.


Үземне бәхетле дип тә, бәхетсез дип тә әйтә алмыйм. Бәхет бит ул мизгел. Гел бәхетле кешеләр дә бәхетле түгел.


Мактасалар кәперәймә, сүксәләр дә коелып төшмә, иң мөһиме: акмак белән бәхәсләшмә.

 

Фикерләр татар матбугатында чыккан әңгәмәләрдән тупланды 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7200
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4474
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2947
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4857
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9642
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда