Фидан Гафаровның тормыш кагыйдәләре

Россиянең, Башкортстанның һәм Татарстанның халык артисты, танылган драма актеры һәм җырчы Фидан ГАФАРОВның тормыш кагыйдәләре. 


Кемдер акча магнаты, ә мин – рухи магнат. Шуңа куанып бетә алмыйм. 

Машина номерым – 777 УТР. Дусларым: «Синең номерың машинаңа караганда кыйммәтрәк», – диләр. 

Иҗатчы кешегә иҗат көче Аллаһы Тәгалә тарафыннан, тумыштан бирелә. Ә эшли башлагач мин аны халыкның гореф-гадәтләреннән, йолаларыннан алам, табигатьтән. Башкортстанның иң матур җирләренә барырга тырышам. Шундый матур җирләрдә ял итәргә тырышам. Машинада барганда туктап, андый урыннарга сокланып утырырга яратам. 

Үзем генә булырга яратам. 

Миңа елның һәр фасылы ошый. Кайда гына булмадым: Россиянең барлык төбәкләрендә, чит илләрдә, әмма берсе дә үзебезнең Башкортстан җиренә җитми. 

Безнең Башкортстанда ихлас халык яши: башкортлар да, татарлар да шундый. 

Мин Уфага 1966 елда килдем. Шуннан башлап, бүгенге көнгә кадәр М. Гафури исемендәге Башкорт дәүләт академия театрында эшлим. Драма артисты булып. Башкортстанның һәр төбәге минем туган йортым кебек

Республикабызның кайсы төбәгенә барып чыксам да, халык мине хөрмәтләп каршы ала. Моның өчен зур рәхмәт аларга. 

Мин драма артисты да, җырчы да. Күңелемә аларның икесе дә якын, икесе өчен дә җаваплылык тоям. Бигрәк тә концертлар алдыннан. Җырларга бик яратам, ул минем хобби. Ә драма артисты – ул минем һөнәрем. 

Зур рольләрне уйнаган вакытта, спектакльләр алдыннан ярты сәгать беркем белән дә сөйләшми утырам – образга керәм. 

Бүген сәхнәдә ике зур роль башкарам: берсе Беловның «Мин синең кайнанаң булам» спектакле, икенчесе – Халисә Мөдәрисованың «Бәхет хакы» спектакле. Театр – минем язмышым ул.

Кинода төшкәнем бар, әмма башкача кинода катнашмас идем. Ул баштан азакка таба үрелеп бара дип уйлаган идем – спектакльдәгечә. Ә без ул киноны башта Ялтада төшердек, аннан Башкортстанның Белорет, Учалы районнарында. Төшү схемасы миңа бик ошап җитмәде. Әле азактан башлыйбыз, әле уртасыннан... Артистка образга керү авыр. 

Артист өчен иң кыйммәтлесе – образ тудыру. Бер шәхесне уйныйм икән – мин ул булырга тиешмен. Мин аны үземнең тәнемә, җаныма иңдерергә тиешмен. Холкын, сөйләшү манерын... 

Мине күп тапкырлар Казанга, Мәскәүгә күчәргә чакырганнары булды. Бу турыда озак уйладым. Мин бит Үлчәү йолдызлыгы астында туган – беркайчан да уйламыйча эш итмим. Яңа урында тормышны өр-яңадан башларга кирәк... Ә монда мин бөтен җирдә үз кеше. 

Минем өчен торган җирем якынмы, театрмы – кайсы беренче урында тора, белмим дә. Икесе дә өем кебек. 

Үз туган җиреңне яратырга кирәк. Әти-әниеңне, туганнарыңны, туган ягыңны... Болар кешегә яшәргә көч бирә.

Тормышта мин бөтенләй бүтән төрле кеше. 

Бөтен җирдән позитив эзлим. Әйтик, кычыткан үсеп утыра. Кемдер, шуны да чапмаганнар дип, хуҗаларны сүгеп китәр иде, ә мин: «Сиңа дым да җитмидер инде», – дип, аны жәлләп узам. Сокланып узам! 

«Ни өчен бүген театр дөньясында Фидан һәм Нурияләр юк?» Миңа бу сорауны гел бирәләр... Хәзер заман икенче. Романтика, поэзия заманы түгел. Бүген күбрәк телләрдә «акча» сүзе. 

Кеше туа, аның белән бергә сафлык туа. Нишләп ул аннары карала, белмим... Матур яшәү бит үзебездән тора! 

Әгәр шундый мөмкинлек булса, кем белән дуэт җырлар идемме? Бик күпләр белән җырларга туры килде... Кинога төшкәндә, Ялтада София Ротару белән дә күрештек, Алла Пугачева белән дә. Бер табын артында утырдык. Җырлашып утырдык! Бер-беребезгә матур сүзләр әйттек... Әмма минем иң зур теләгем кызым Самира белән җырлау иде. Ул чынга ашты! 

Самира белән сәхнәдә башкарган җырыбыз «Кызыма» дип атала. Урал Рәшитов көе һәм сүзләре. Ул җырның тарихы – йөрәгемдә... Аны тышка чыгарырлык сүзләр дә таба алмыйм. 
Кызым, кызым, кызым,
Кызым – Чулпан йолдызым, 
Кызым, кызым, кызым,
Бәхетле бул, күз нурым.

Мәхәббәт – давыл кебек, ул кинәт килә. 

Сәхнәдә чын мәхәббәтне уйнау бүген бик кирәк – яшьләр күрсеннәр. Дөрес, мәхәббәтне күрсәтәләр, әмма бүтән сыйфатта. Мин аны кабул итә алмыйм. 

Сәхнәдә Нурия белән күп уйнадык чын мәхәббәтне. Тамашачы каршында әйтелгән сүзләр ясалма булмасын өчен бер-береңне иң якын, иң яраткан кешең кебек итеп хис итәргә кирәк. Шул вакытта гына ышандыра. Ул чынлык, ихласлык бүген күпләргә җитми. 

Моңның яңасы, искесе булмый, моң – моң инде ул. Ул кешенең күңеле, күз яше... 

Ата һәм бала арасындагы проблема – элек-электән килә. Ул бездә дә бар... Азамат әле дә бала, ул шулкадәр ихлас. Ул миннән ничек уйнарга сорамый, үзе белгәнчә чыга сәхнәгә.

Башкорт, татар һәм рус драматургиясен хатыным Фәридәдән дә күп белгән кеше юк. Ул иртәдән кичкә кадәр укый. Шундый матур фикерләр әйтә. Кайчак аптырап китәм. 

Без өйдә хатыным белән бер-беребез белән кычкырып сөйләшмибез. 

Фәридә белән 18 яшьтә өйләнештек. Әти әнигә әйтә икән: «Ул берүзе йокларга курка, шуңа өйләнәдер», – ди икән. 

Мин – Россиянең, Башкортстанның һәм Татарстанның халык артисты. Бу исемнәрнең миңа матди файдасы тигәне юк. Дусларым күп, алар ярдәм итәләр. Исәп-хисап счетымда 50–100 меңнән артык акча булганы юк беркайчан да. Гомер буе рухи байлык дип кенә яшәдем. 

«Бәхет хакы» спектаклен минем тормышка охшаталар. Бу хакта авторның үзенә – Халисә Мөдәрисовага да әйттем. Мин дә олы улымны югалттым, спектакльдәге герой да...

Әле бер дә картаясы килми. 

Бәхет ул – исән-сау булу, бер-береңә карап елмаю, бер-беребездән көнләшмәү... Аны ерактан эзләргә кирәкми. 
 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 11 апрель 2022 - 17:04
    Без имени
    Фидан Гафаров - легенда! Сәламәтлек телибез Сезгә һәм якыннарыгызга!
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7197
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4473
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2944
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4849
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9640
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар
Реклама
«Татар мамык шәле» бренды нәрсә ул?
«Татар гаиләсе / үрнәк алыгыз»
«Азат хатын» күргәзмәсе – Кабан күле буенда
«Сөембикә»нең яңа саны һәм... балчык
Әлфия Миңнуллина: «Әни Казанга яланаяклы кыз булып килгән иде, яланаяк мәңгелеккә китеп бара...»
Фарфор буенча рәссам Римма Газалиеваның шәхси күргәзмәсе
Укучыга таба яңа адым: «Сөембикә»нең февраль санын тәкъдим иттек 
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда