Яратсаң әгәр мине

Авыр чакта

                       Мөдәррискә
Кайтмаганны көтмә икән, 
Җаныңны өтмә икән.
Бозлардан ут, утлардан су
Чыгар дип көтмә икән.

Көтмә икән хыялларның 
Җирдән җәяү йөрүен.
Тузаннан да кече килеш
Көтмә кояш күрүен.

Син түгел, әле тирәкләр
Китмичә бер ноктадан,
Көтеп кояш игътибарын 
Мәңгелеккә тукталган.

Син түгел, диңгезләр ята –
Мөлдерәмә җир күзе.
Аларга да җитмидер шул
Галәмнең җылы сүзе.

Үгиләр юк та кояшка,
Җирдә күпме үги бар.
Җаннарына җылы җитми,
Миндәй үксеп елыйлар.

Ярый, нур яулыгы белән
Кояш сөртә күзләрне:
«Шагыйрь булсаң, кояш итеп 
Балкыт, – диеп, – сүзләрне! –

Эресен җанда бозларның
Утырып калганнары.
Чын кеше дип, таный кояш
Кабына алганнарны!»

Тик суларны агызырга,
Җанда кояш кабызырга
                           кирәк Син!
Әкиятләрне чын итүче,
Зарларны да җыр итүче 
                         йөрәк – Син!


Табышмак түгел

Утта янмый, суда батмый, –
Ул нәрсә?
Күккә очмый, җилне кочмый, –
Ул нәрсә?
Йолдызларны йөри һаман
Аралап
Йә җаннарны берәм-берәм
Яралап.
 
Бу да үтәр, диеп әйтмә, –
Үтми ул.
Фәйләсуфның канунын да
Читли ул...
Көтеп килми, куып китми, –
Шундый ул.
Ансыз, яшәдем дип, яшәп
Булмый шул.
 
Буйсындыра патшаны да,
Колны да.
Саташтыра һәрчак белгән
Юлны да.
Мин ризамын буйсынырга,
Буйсынам.
Ул килгәнче мин кол идем,
Хәзер – хан!
 
 

Йөрәк гөле

Дөнья татлы, дөнья ачы,
Кайнар, зәмһәрир салкын.
Үзем дә сизми, җанымны
Сөю утына яктым...
 
Сөю уты юлындагы
Бар нәрсәне яндыра.
Фанилыкта шушы хакта
Җырларга җыр калдыра.
 
Сөйгәннәрдән, бәлки, җирдә
Каладыр йөрәк көле?!
Мин киттем... йөрәк көлемдә
Тибрәлә йөрәк гөле.
 


Мин генә

Мин сине яраткан кадәр
Яратсаң әгәр мине,
Таулар тез чүгәрләр иде, –
Яратмадың син мине.
 
Әгәр мин яраткан кадәр
Ярата калсаң мине,
Ай акылдан шашар иде, –
Яраталмадың мине.
 
Әгәр минем яратуның
Тамчысы булса синдә,
Җилләр тынып калыр иде,
Исмичә бу мизгелдә...
 
Ярый яратмадың әле...
Ае да көндәгечә.
Таулар горур карап тора,
Сызгырып җилләр исә.
 
Мин генә сөю алдында
Тезләнгән тау, шашкан ай.
Сөю тотып торган давыл,
Тоткындагы ташкындай.

фото: https://pixabay.com

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
Соңгы комментарийлар
  • 10 июль 2020 - 15:45
    Без имени
    Ник улынны калдырдын..Ана бит Ана кирэк..узенне генэ кайгырткансын Син..их Син Ага..
    Каты режимлы «никах»
  • 12 июль 2020 - 11:29
    Без имени
    Ходаи урынын жэннэтлэдэ насыип итсен семьясына сабырлык бирсен
    Айдар Фәйзрахмановка олы кайгы килде
  • 12 июль 2020 - 13:34
    Без имени
    Ах , нинди яхшы хикэя! Кунел жылылык белэн тулды! Идая.
    Абый
  • 12 июль 2020 - 17:34
    Без имени
    Бик тэ аяныч инде, "татар хатыны нилэр курми" диярсен! Язмыш, дисэн генэ инде. Э анардан узып булмый, хотя и язмышларны узебез язабыз кебек булса да. Бер ялгыш адым ничэ кешенен гомерен пыран - заран китереп аткан. Ахыры да аянычлы. Тик ахыры диюем бэлки башыдыр! Эле бит яшьлэр, тормышны янадан башлап була. Сабый гомере генэ жәл.
    «Мин бәхетле булалмам...»
  • 8 июль 2020 - 19:05
    Без имени
    Яхшы язылган!👍
    Сынаулар-3
Реклама
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...