Мәсхүдәнең соңгы җыры

Кайгылы хәбәр килеп иреште бүген редакциябезгә... Телефоннан сөйләшүче баш редакторыбыз күз алдында каушап-югалып калып: 
– Кызлар, апрель санында шигырьләре чыккан Мәсхудә апа китеп барган... Их, журналны үзе күрә алмады бугай, – дип өзгәләнде.

«Ничек инде... китеп барды?! Кичә генә сөйләштек, языштык. Улы Илназ журналларны редакциядән алып китте...» – дип, алдагы көннәрдә булган вакыйгаларны күздән кичердем. 

Мәсхудә Закированың шигырьләрен апрель санына ашыктырып, тизләтеп бирдек. Аларны җәйге саннарга планлаштыруыбызны белгәч, классташы Мәсхудә өчен ут йотып йөргән Кадрия ханым Идрисова: «Их, соңга калыр шул... Аңырчы яши алыр микән?» – дип уфтанды. Урын табылды – шигырьләр язгы санга кереп китте.

Аннары инде Мәсхудәнең үзе белән дә гел сөйләшкәләп тордык. Журнал чыккач та, редакциягә заказ биргән ул саннарны кайчан, ничек алып китү турында да... «Эльмира, исәнмесез! Сез апрель санын 20не калдырабыз дигән идегез. Без 12 майда Казанга киләбез. РКОДка. Аннан килен кереп алыр иде», – дип язды Мәсхудә 4 майда.

Мин үзебезнең дә ул көнне эшләячәгебезне хәбәр иттем. «Больницага кергәнче 1-2 көн балалар янында булам әле, иркенләп укырмын журналны», – дип шалтыратты Мәсхудә.

Кичә, 13 майда Мәсхудә 12.47 дә ватсапка язды:
«Эльмира, хәерле көн! Килен бүген барып алалам ди журналларны. Ничәдә килсен?» 
Мин адресны күрсәтеп, кайдан ничек керәсен аңлатып җавап яздым. 12 сәгать 55 минутта җавап килде: «Ярый, сезнең телефонны улыма да, киленгә дә бирдем. Китәләр хәзер. Рәхмәт.»

Аннары 13 сәгать 15 минутта «Апа, килеп җиттек», –  дип улы Илназ шалтыратты. Журналларны төшереп бирдем, сәламнәр әйтергә куштым. Тиздән Мәсхудә үз шигырьләрен сөенеп укыр, больницага күңеле күтәрелеп керер дип тынычлап калдым. 

...Иртән килүгә – җан өшеткеч хәбәр! Ашыгып Кадрия Рәесовнаны җыям. Ул яшьләрен йотып сөйли: «Кичә кич 6 белән 7 арасында сөйләштем Мәсхудә белән. Сөйләшү кыенрак, Кадрия, ачуланма, тын алуы авыр, дигәч, куй телефоныңны, хәлләнгәч иркенләп аралашырбыз, дидем... Кичке 10нар тирәсендә РКОДка алып китәргә дип ире белән улы күтәреп чыккан, шулар кулында өзелгән... Их, журналларын алып китә алмагандыр инде... Ул көн саен бер шигырьне коеп кына куя башлады соңгы вакытта. «Сөембикә»дә чыккач, күңеле тагын да үсеп китте кебек...»
 Кичәге сөйләшүләрне, язышуларны, Илназның килүен, журналларның Мәсхудә кулына барып ирешкән булуын бәйнә-бәйнә тезәм. 

– Күргән икән, җаныем! Сөенгән икән алайса. Тынычлап калгандыр. Шул шигырьләрен күреп, риза-бәхил булып мәңгелеккә китеп барган... Урыннары оҗмахта булыр...

Кадриянең яшь аралаш әйткән сүзләренә кушылам: 
– Урыннарың оҗмахта булсын, Мәсхудә! Шигырьләрең соңгы җырың булып якыннарыңа барып ирешсен! 

 

Мәсхудә Закированың шигырьләрен: http://syuyumbike.ru/news/tvorchestvo-chitateley/rkhmt-sia-khoday


           
      

 

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (1)
Cимвол калды:
  • 14 май 2020 - 19:00
    Без имени
    Эхххх.... Укытучыбыз Тэгъзимэ апа Мохэмэтдинованын ин лаеклы укучыларынын берсе иде.... Я раббый, урыны ожмах турендэ булса иде!
Хәзер укыйлар
Соңгы комментарийлар
  • 3 июль 2020 - 13:44
    Без имени
    Бик дорес эшлэгэнсез.Э мин хэзер генэ анладым уземнен зур хата ясаганымны.Балалар этисез усмэсеннэр,ирле булыйм дип яшэлде.Кыланмаганы калмады,туздем.Ат кебек эшлэдем,декретныйда да утырмадым.Тик исэнлек кенэ калмады. Эйтэсе килгэн сузем шул,ана соте белэн кермэгэнгэ,тана соте белэн генэ керми дилэр.Булмаган кеше белэн яшь гомерегезне эрэм итмэгез.Унга чык,унганчы чык диядер иде бер таныш эбием.
    Бәхетле булыр өчен гаилә кирәкме?
  • 3 июль 2020 - 14:36
    Без имени
    Иииии,Голназ,минем этиемнен яраткан сүзе иде инде ул ка-ба хэт,эллэ бөтен эбилэрдэ шулай микэн,саф мишэрсэ сүз тезмэлэр белэн сөйли бит эбиен, безнең яктан икэн,мишэрстан ягвннан
    Әбием
  • 6 июль 2020 - 00:01
    Без имени
    Аерылып дорес эшлэгэнгез. Минем язмышым да нэкь шулай булды. 16 елдан сон, ике бала белэн аерылганыма да 15 ел вакыт узган. Укенмим,авырлыкларны жинеп чыгуыма шатланып яшим.Балалар булу - зур бэхет, тормышка тулылык ости. Сезгэ сэламэтлек, унышлар телим.
    Бәхетле булыр өчен гаилә кирәкме?
  • 3 июль 2020 - 14:37
    Без имени
    Язып бетерэ алмадым эле,исэнлек-саулык бирсен Раббым
    Әбием
  • 3 июль 2020 - 14:39
    Без имени
    Бу язма - хикәя дә, тормыштан алынган кыйсса да. Һәм ул матур, әдәби тел белән язылган. укырга рәхәт. Бал белән май ягылган ипи кебек, рәхәтләрнеп укыйсың да, «йотып» та җибәрәсең. Авторга рәхмәт. Гомумән, Зәрия ханымның язмалары грамоталы, әдәби тел белән язылган була.
    ​ Мин сине шундый сагындым!
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...