Хатыныңа беркайчан да хыянәт итмәячәгеңне аңлап кайтып киттем. Тик миңа хәзер нишләргә?..

Мин 11 нче класста укыганда син мине беренче тапкыр озата кайттың. Оша­туың турында әйттең, дус­лыгыңны тәкъдим иттең. Һәр кич саен шоколадлар белән сыйлый, кыйммәтле бүләкләр бирә башладың. Берәрсе миңа каршы дәшсә — яклаучым булдың.

Мәктәпне тәмамлагач, Казанга китеп бардым, укырга кердем. Яңа ке­шеләр, яңа мохит! Күзләрем бер-бер артлы чибәр егет­ләрне күзли башлады. Сине бөтенләйгә оныттым. Авыл­га бик сирәк кайта идем. Оч­рашкан вакытта синең бе­лән төксе генә сөйләшәм. Ләкин моңа карап кына син мине яратудан туктамадың.

Дүрт ел вакыт үтеп китте. Син һаман да көттең. Дус кызларым аптырыйлар — мин көләм генә. Имеш, син юаш, пешмәгән, авыл өчен генә яратылган, ә миңа чын ир кирәк, һәм очраттым мин аны. Озын буйлы, чибәр, бай егет белән та­ныштым. Ике дә уйлап тор­мыйча, аңа кияүгә чыктым. Бәхетнең иң биек ноктасын­да тирбәлдем. Ул чакта ке­ше кайгысы юк иде миндә. Син бик рәнҗегәнсең, дип ишеттем.

Тиздән кыз балам, Алинәм туды. Бәхетем тагын да ташыды. Өстем бөтен, тор­мышым хәлле, ирем горур­ланырлык. Нәрсә кирәк та­гы?

Ә бер төнне күз яшьлә­ремә буылып уяндым. Тө­шемдә сине күрдем! “Дө­рес эшләмәдең, Алия, сине мин генә бәхетле итә ала идем! Син хәзер упкын төбендә”, — дип әйтәсең икән. Ә мин бертуктаусыз елыйм, нәрсәдер аңлатмакчы булам, ләкин авыз ачып бер сүз дә дәшә алмыйм.

Шул төннән соң тыныч­лыгым бетте. Гел сине уй­лыйм. Ә беркөнне, ирем эшкә китү белән, авылга шылтыраттым. Казанга күчеп китте ул, диделәр. Тиздән синең өйләнүең ту­рындагы хәбәр дә килеп иреште.
Бала белән өйдә утырып туйган идем, мәктәпкә эшкә урнаштым. Гүзәл исемле яшь кенә бер укытучы белән дуслашып киттек. Казан кы­зы икән, яңа гына кияүгә чыккан. Ирен шундый ярата, гел аның турында гына сөйли. Ул сөенечтән балкый, ә мин үз тормышым турында уйлыйм. Ирек белән без дә начар тормыйбыз, әмма Гүзәл ирен яраткан кебек яратаммы мин аны?

Тик торганнан Гүзәлдән көнләшә башладым. Яңа та­нышымның сөйләве буенча, ире бик күндәм, Гүзәлне хөрмәт итә, бар эштә дә ярдәмчел. Хәтта азык-төлекне дә кибеткә бергә чыгып алалар. Ә минем ирем кайту белән телевизор каршысына утыра. Күп сөйләшми, минем бер эшем белән дә кызыксынмый. Ак­чаны күп эшли.

Тиздән Гүзәл безне үзе­нең туган көненә чакырды. Аның ирен күрер өчен генә бардым аларга. Тик ничек алдан уйламаганмын, ничек сизмәгәнмен! Гүзәлнең сөекле ире, күңелемне яше­рен генә яулап алган серле ир — син, кайчандыр мин игътибар да итмәгән, таш­лап киткән Раил икәнсең бит!

Хатыныңа “ Гүзәлем ”, “бәгърем” дип кенә эндә­шәсең. Ә мин? Мине оныттыңмыни? Шул көннән төнге йокыларым качты. Гел сине генә уйлап яши башладым. Ирем дә, кызым да икенче планга күчте. Юк-бар сәбәп табып, еш кына сезгә киләм. Гүзәлнең “апа­сына” әйләндем. Ул берни дә сизми. Миннән киңәш­ләр сорый, гел кунакка ча­кыра. Аны бала табу йорты­на озаткач, миннән дә бәхетлерәк кеше булдымы икән дөньяда? Ясанып, кие­неп яныңа киттем. Сораулы караш белән каршы алдың. Ә мин, бер сүз дә әйтмичә, муеныңа сарылдым. Син хәрәкәтсез идең. Ә аннан кулларымны иңнәреңнән алдың да китәргә боердың. Өстемә салкын су сиптеләрмени, аптырап кал­дым. Мондый түбәнсетүне көтмәгән идем. Ничек ин­де? Мин бит сине хәзер яратам! Юаш, пешмәгән дип уйлаган бу ир затында горурлык та бармыни әле?

Хатыныңа беркайчан да хыянәт итмәячәгеңне аңлап кайтып киттем. Тик миңа хәзер нишләргә? Әйе, бәһаңне белмәдем. Үзем теләп синнән баш тарттым. Ә хәзер менә җавапсыз ярату белән яратам. Бу хис­нең нинди авыр булуын ин­де аңладым.

Татар хатын-кызлары өчен кызыклы язмаларны Сөембикә Telegram-каналында укыгыз


Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (3)
Cимвол калды:
  • 28 ноябрь 2020 - 17:20
    Без имени
    Бик дорес эшлэгэнсен Раил молодец,авыл егетлэре тыйнак,сабыр шул
  • 28 ноябрь 2020 - 07:57
    Без имени
    Шул кирэксина шэп булган зато байлыкка сатылгансын юаш авыл гый бады тугел рэхэтен кур
  • 27 ноябрь 2020 - 08:16
    Без имени
    Ярату түгел бу! Шундый шәп ир ник минеке түгел әле дип аңа хуҗа булу теләге генә.
Хәзер укыйлар
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 16 гыйнвар 2021 - 07:36
    Без имени
    Ярты гомереннэн артыгын яшэгэнсен, купкэ тузгэнне , азга гына түз инде, беребез дэ белми күпме яшэячэгебезне, бары Аллахы гына белэ, курэ, ишетэ кунелдэ нилэр барын, гонах кылмый гына яшэсэн жанын тынычрак була, э иреннен бу гадэте кешегә яла ягу була. Бу бик зур гонах. Күңел тынычлыгы намазда. Сабырлыгын өчен савабы ахирэттэ булыр.
    Ирем гомер буе, «кыз түгел идең», диде
  • 16 гыйнвар 2021 - 09:02
    Без имени
    Эйе эби(без дэу эни дип эйтэ идек) бн ускэн балалар барыбер башкачарак шул,тэуфикьлырак дип эйтимме инде.безнен чор балалары башка торлерэк иде шул,хэзергелэр бик эбилэрне тынламыйлар,кыз бала эле эзерэк колак сала сузлэренэ.э малайлар алай тугел икэн.
    Якын ерак әбекәем
  • 16 гыйнвар 2021 - 09:58
    Без имени
    Сабыр итэ белергэ Иде эти энидэн урнэк булмаган сезгэ
    Байлар да елый
  • 16 гыйнвар 2021 - 09:16
    Без имени
    Төрмэ, тэкэ дилэр, Башкортостан, Илеш районы.
    Булат Бәйрәмовны кызык иткәннәр
  • 16 гыйнвар 2021 - 09:42
    Без имени
    Бездэ дэ эбекэй дилэр. Минзэлэ ягы. Эбилэр урамда була ул ди иде курше эби. Минем эбекэйлэр дэ нэкь шундый иде. Гел башта Алла бирса дип сойлэшергэ, бисмилла дип йокларга ятарга, Аллах тагалэнен барлыгына ышандырып устерделэр. Урыннары ожмахта булсын. Икеседэ минем беренче баламны куреп калдылар. И 1ел аралыгы бн китептэ бардылар. Кирэк чакта соеп, кирэк чакта сугеп. Эшкэ ойрэтеп устерделэр. Мен рэхмэт
    Якын ерак әбекәем
Реклама
Венера Ганиеваның ире, тавыш режиссеры Камил Фәйзрахмановны соңгы юлга озату
Беренче дулкын. Өмет, курку, хисләр
Татарстан журналистикасы тарихы – фотоларда
Бу – безнең уртак тарихыбыз
Журналыбыз архивыннан
«Объективта – әни»
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...