«Үзең берәр нәрсә эшли торчы...»

Лилия Исхакова

Әти-әни булу – җаваплы эш, бигрәк тә хәзерге заманда. Бар нәрсәнең дә «белгече» була белергә – балансны югалтмый гына бар сорауларда да алтын урталыкны таба белергә кирәк.

Еш кына бу ардыра, бигрәк тә эмоциональ яктан. Бакча, мәктәп, түгәрәкләр сайлау, буш вакытларын мәгънәле һәм мавыктыргыч итеп тутыру… Ашау-эчүенә дә игътибар кирәк, уку-дәресләренә дә, кием-салымына да… Никадәр санасаң да бетми инде, бетми. Сара тугач, беренче 2-3 елда мин шундый идем, бөтен яктан да «иң-иңе» булсын дип тырыша идем, ә хәзер – ЮК.

Соңгы арада «үзең берәр нәрсә эшли торчы»ны Сара еш ишетә башлады. Башта бу аңа бер дә ошамады. Чөнки минем кулымда яңа туган кечкенә бала – Сарага игътибар җитми. Ул көнли, ачулана, ә мин арыйм: икесенең дә күңелен күреп бетерә алмыйм. Ә бит әле үзем дә бар, кеше буларак, тулысынча балаларда гына эреп юкка чыгып бетәсе дә килми.

Шулай бервакыт әти-әниләр белән мәйданчыкта балаларны уйнатырга җыелдык. Сараның бер дус кызының әтисе, үзе генә калса, кызының «миңа ямансу, кызык түгел» дип йөдәтүе турында әйтеп узды. Минем Сара да, энесе Туран туганнан бирле гел шулай дия иде: «Миңа күңелсез, ямансу...» Бу минем өчен автомат рәвештә «үземне гаепле хис итү» төймәсенә әйләнде: димәк, аңа игътибар җитми, димәк, мин аңа тулы тормыш тәэмин итә алмыйм... Һәм китә-китә әйләнә буенча... Шунда мин теге әти кешедән: «Ул шулай дигәч сез нишлисез?» – дип сорадым. «Берни дә эшләмим. Бик яхшы, диям. Тормыш – ул шундый, диям. Ямансу һәм күңелсез булганда син башка әйберләр турында уйлый башлыйсың һәм үзеңә кызык булырлык шөгыль табасың бит. Бу бик мөһим!» – диде ул. 

Күземне ачкан бу фикердән соң мин уйга калдым. Ике бала арасында йөгереп йөреп, тончыгып беткән акылыма, әйтерсең лә, яшен сугып, нур чаткысы кергәндәй булды. Болар бит, чыннан да, үсү процессының зур өлешен тәшкил итә. Үсү – ул бертуктаусыз янында кемдер утыру гына түгел. Бала бит ялгыз калырга, ялгызлыгын гаджетлар белән генә тутырмыйча да яшәргә өйрәнергә тиеш. Шуннан бирле «үзең берәр нәрсә эшли торчы» сүзе бездә еш (атнага берничә тапкыр) яңгырый башлады.

Көндәлек тормышлары тулысынча әти-әни тарафыннан көйләнгән, оештырылган балаларга үзләренә үзләре кызык ясавы авыр. Аларга үскәч «хәзер нишләргә?» соравына да җавап бирергә авыр булачак. 

Тәрбия процессына бу үзгәрешләрне керткәннән бирле Сара биш яшькә җитүнең инде «чын үсү» икәненә төшенде. Ул бәйсезрәк була башлады. Бу аның өйдә генә түгел, башка урыннарда, башка ситуацияләрдә дә үзен тотышына тәэсир итте. Мисал өчен, кичә мәйданчыкта таныш булмаган кызлар янына зур тауга менеп башлады. Янына чабып килдем (килмәсәм дә була иде, игътибарлы булырга кирәк икәнен миннән башка да белә бит инде ул!) «Бар да яхшымы?» – дим. «Әйе, әни!» – ди. Берничә мизгелдән соң: «Әни, нишләп китмисең? Бар да яхшы бит!» – ди. (Нишләп-нишләп?! Ә егыла башласаң? Бу кызлар синнән зуррак, алар белән уртак тел таба  алырсыңмы, ничек…) Берсен дә әйтмәдем, билгеле. «Онытылып киткәнмен. Ярый, киттем, әнә тегендә утырып торам», – дидем. 

Ул, әнә, аның кебек үк зур тауга менәргә яратучы кызлар белән таныша, сөйләшә – элемтә кора. Үз дөньясын үзе теләгән кызыклар белән тутыра. Ә син әни, кит инде, комачаулама, бар, чәй эчеп ал...

Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    7197
    7
    66
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4473
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    2944
    4
    36
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    4846
    0
    36
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    9640
    6
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 1 декабрь 2022 - 21:27
    Без имени
    Баланын этисе бардыр бит? Этисе дэ алгаласын бакчадан, уйнатсын, саф хавалар суларга алып чыксын. Ник эни тиеш дип белэсез? Ул узенекен устереп, кеше иткэн инде, житэр ана. Олы яшьтэ, башны кутэрмичэ, бала карап булмый да эле, арыта да. Узегез тапкансыз, узегез устерегез! Алла сабырлык хэм ярдэмен бирсен. Бала устеру жинел дигэн кеше юк эле, аны бит уйнатып, ашату, юындыру гына тугел, тэрбия бирергэ дэ кирэк.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 21:15
    Без имени
    Белмим, мин дэ баланы берузем тарбиялим, эни эти икенче шэхэрдэ торалар, Бер булышучым да юк, куршедэн башка, элдэ Аллага шокер ул бар, баланы иртэн торып мэктэпкэ озата (1класс), мин эшкэ БИК иртэ китэм, дэрес беткэч подъездда каршы алып квартирага кертеп, ашарга жылытып бирэ. Свидание га йорергэ уемда да юк, даже не представляю как это. Куршемэ озын гомер сэлэмэтлек телим, элдэ ул бар. Бала усэ ул, Гомер буе бэлэкэй булмый, Шуна элеге вакытта баланы карау минем очен важнее всяких свиданий и личной жизни.
    Әни шәхси тормышын төзи, мин җәфаланам
  • 1 декабрь 2022 - 16:39
    Без имени
    Баштан утте, килмэгэн туганы калды микэн, торыргада. Йэ эйтмичэ килеп керэлэр иде. Аннары зарланганнарын ишеттемдэ. Берегезнедэ чакырып китермэдем, уземнен сезгэ барып торганым юк дидем. Мэжбури тотмыйм узегез килэсез дидем. Тоже бер булмэле иде. Хэзер килэсэлэрдэ китэлэр. Эле аларча булырга тиеш. Булмый гына торсын эле.
    Иремнең туганнары...
  • 1 декабрь 2022 - 10:43
    Без имени
    Котлыйбыз! Яшьлэр безнен килэчэгебез
    «Яңа йолдыз»да яңа җиңүче!
  • 1 декабрь 2022 - 09:35
    Без имени
    Бик кызыклы ,эчтелекле язма.
    Тау артында таулар бар