Впечатления от Чемпионата мира по футболу

Айдар Садыков

В 2018 году в Казани прошел Чемпионат мира по футболу. Я хотел бы поделиться своими впечатлениями. Во-первых, это, конечно, праздник, это торжество, это фейерверк эмоций.

В 2018 году в Казани прошел Чемпионат мира по футболу. Я хотел бы поделиться своими впечатлениями. Во-первых, это, конечно, праздник, это торжество, это фейерверк эмоций.
Во-вторых, это сложная организация крупного международного проекта.
С какими чувствами, мыслями мы, горожане, шли к этому мероприятию?
Если вы помните, когда готовилось тысячелетие Казани, перекрывались дороги, строились новые мосты, шла реконструкция города, особенно центра.
Многие говорили: «Вот, пробки в Казани – не проехать, не пройти. Да за что же нам такое терпеть?» Такие же неудобства мы чувствовали даже к Универсиаде 2013 года.
 
Часть людей, скептиков говорила: «Надо валить из города – проходу не будет. Мы все устанем от большого количества людей».
Рад отметить, что за эти годы произошли большие изменения. Если в Казани раз в год не пройдет мероприятие мирового уровня, то мы уже чувствуем такую нехватку положительных эмоций!
Что касается непосредственно города Казани. Приятно отметить, что вся инфраструктура: дороги, гостиницы, базы для спортсменов уже были построены. По большому счёту, к Чемпионату мира по футболу необходимо было только обустроить фан-зону и прилегающую территорию. Это говорит о чём? Да, о том, что мы, жители Казани, живем в цивилизованном городе, что всё у нас делалось не только накануне чемпионата. Всё, что было построено ранее, работало на одну цель. Более того, все гостиницы, стадионы, дороги, кафе и рестораны – всё осталось в городе. Уже никто не скажет, что для иностранцев у нас и условия лучше, и автобусы новые и прочее. Любой казанец мог запросто на равных присесть за столиком с представителем другого государства и не чувствовать того, что чувствовало поколение 80-х, воспринимающих на иностранцев с придыханием.
В народе говорят «потемкинские деревни».
Что такое потемкинские деревни? Это когда делают что-то для отвода глаз, когда бутафорией закрывают дыры. К счастью, в Казани всё делается добротно, и это не голословное утверждение. Даже мы это видим. Об этом говорят и многочисленные туристы, приезжающие в наш город. 
Да здравствует Чемпионат мира по футболу! Да здравствует Казань!
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
  • «Мин синең иреңне бәхетле итәм...» Тормышның яңа борылышында үзебезне нәрсә көткәнен без беркайчан белмибез. Уйламаган җирдән аякка уралган ниндидер борчулармы, әллә бөтенләй көтмәгән сөенечләрме? Тормыш борылышлары безне күкләрдән җиргә төшерә ала. Ә кайчак – киресенчә: бәхетсезлегең бәхет юлына бер адым гына булуын аңлата. Чүпрәле районының «Туган як» газетасы баш мөхәррире Резидә Җамалтдинова һәм аның ире Рамилнең очрашу, танышу, кавышу тарихы – шуңа бер мисал. Ачыктан-ачык сөйләшәбез.
    8927
    7
    73
  • «Хатының кайда – син шунда бул, тормышны бергә тартыгыз» «Тәгәри китте йомгагым, күрмәдегезме, агайлар», – ди Гөлчәчәк татар халык әкиятендә. Гомер йомгагын сүтә-сүтә, көннәр, айлар, еллар үтә... Адәм баласы әллә кайда – офыклар артында көтеп торган бәхетне эзләп бара да бара... Үткәнебезне – бар иткән, киләчәгебезгә нигез салган бүгенгебезне сизми дә калабыз. Мин бүгенгем белән бәхетле!
    4578
    0
    43
  • Гомер бер генә килә  Балалары икәү булса да, әниләре янына килергә ашыкмыйлар, эшләре бик тыгыз, ахры. Рафига апа ике учын янәшә куеп гел дога укый, Аллаhы Тәгаләдән җиңел үлем сорап ялвара.  Ул Галиягә үз тормышын сөйләп бирде инде: «Балаларым минем үлемемне телиләр инде. Мин киткәч, алар арасында фатир өчен тавыш-гауга чыгар инде. Карт кеше кемгә кирәк».
    6030
    0
    43
  • Өмет белән алга карап яшәргә әнкәйдән өйрәндем 1981 ел. Булачак кайнанам белән мин Казан тимер юл вокзалында таныштым. Төнге сәгать 11 дә! «Төнлә белән беренче тапкыр кайнанаң белән кайнатаңны күрергә вокзалга төшәчәксең», – дисәләр, һич ышанмас идем.
    3088
    4
    37
  • Үтмә, гомер, заяга! Хатынын һәр баганага көнләвенең урынсыз гына түгел, ә тормышларын җимерүче, бер-берсеннән читләтүче гамәл икәнлеген, кызганыч, Гамил һич кенә дә аңларга теләми...
    10097
    7
    35
Реклама
Соңгы комментарийлар
  • 5 декабрь 2022 - 23:07
    Без имени
    дэвамы булса иде,тормышчан эсэр.Ныклы сэлэмэтлек авторга.
    Гомер бер генә килә-2
  • 5 декабрь 2022 - 09:03
    Без имени
    э оныклар дип торган эбилэр купме???? музей экспонаты булып баралар. Оныклар карашып, эзрэк вакытларын оныкларга багышлаучы эбилэр юк диярлек.
    Без бернәрсә тиеш түгел
  • 2 декабрь 2022 - 11:24
    Без имени
    Көнләшү гөмерлек чир ул.Көнчел кешенең фантазияседә бик бай.Үзе уйлап чыгарган уйдырмаларына ышанып хатын-кыздан көнләшеп яшиләр алар.Минем баштан үтте инде,әледә үтә.Инде яшедә бара бит.
    Үтмә, гомер, заяга!
  • 2 декабрь 2022 - 13:15
    Без имени
    Шулай кылына башлаганнар иде..мин просто алар Килер алдыннан ойдэн баламны ала идем Дэ чыгып ыза идем .. берседэ каршы очрадылар ..типо не знакомые люди уздымда киттем дэшмэдемдэ
    Иремнең туганнары...
  • 2 декабрь 2022 - 19:55
    Без имени
    Елый елый укыдым әби белән бабай өчен шатландым гел шулай кешеләр бер берсен тапсыннар иде
    Әти өйләнә